
తెలంగాణలో ఆకలి కేకలు…!
25 కిలోల బియ్యానికి రూ.2,500 పెట్టాలా..?
పనులు లేవు.. చేతిలో డబ్బుల్లేవు.. కుటుంబాన్ని పోషించేదెలా..?
ఆకలి మనిషిని ఎటువైపు నడిపిస్తోంది.?
పేదల బతుకులపై ప్రభుత్వాలు దృష్టి సారించాల్సిన సమయం కాదా..?
తెలంగాణలో పేదవాడి బతుకు భారంగా మారుతోందా.? రోజంతా కష్టపడినా కుటుంబాన్ని పోషించలేని పరిస్థితులు ఎదురవుతున్నాయా..? చేతిలో పని లేక.. జేబులో డబ్బులేక.. ఇంట్లో పిల్లల ఆకలి తీర్చలేక కొందరు నిరుపేదలు తీవ్ర ఇబ్బందులు పడుతున్నారా.? ఈ ప్రశ్నలు నేడు సమాజం ముందున్నాయి.
ఒకవైపు పెరుగుతున్న నిత్యావసర ధరలు.. మరోవైపు గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో ఉపాధి అవకాశాల కొరత.. ఇంకోవైపు కుటుంబ బాధ్యతలు. ఈ పరిస్థితుల్లో పేద, మధ్యతరగతి కుటుంబాలు తమ రోజువారీ జీవితాన్ని నెట్టుకురావడానికి పడుతున్న కష్టాలను ఎవరు పట్టించుకోవాలి.?
25 కిలోల బియ్యం కొనాలంటే రూ.2,500నా.?
ఒక నిరుపేద కుటుంబానికి నెలంతా సరిపడా బియ్యం సమకూర్చుకోవడమే పెద్ద సమస్యగా మారితే, ఆ కుటుంబం పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో ఆలోచించాలి. 25 కిలోల బియ్యం కొనడానికి రూ.2,500 ఖర్చవుతుందని ఉదాహరణగా తీసుకుంటే.. రోజువారీ కూలీపై ఆధారపడే కుటుంబానికి ఆ మొత్తం సమకూర్చుకోవడం ఎంత కష్టమో అర్థమవుతుంది.
అయితే బియ్యం ధర ప్రాంతాన్ని బట్టి, నాణ్యతను బట్టి మారుతుంది. అర్హులైన పేదలకు ప్రజాపంపిణీ వ్యవస్థ ద్వారా రేషన్ బియ్యం అందుబాటులో ఉన్నప్పటికీ, బియ్యంతోనే కుటుంబ అవసరాలు తీరవు. పప్పులు, నూనె, కూరగాయలు, వంటగ్యాస్, విద్యుత్ బిల్లులు, పిల్లల చదువులు, వైద్య ఖర్చులు.. ఇలా ప్రతి అవసరానికీ డబ్బు కావాలి.
ప్రశ్న ఒక్కటే.. రెక్కాడితే గానీ డొక్కాడని కుటుంబం నెలంతా ఎలా బతకాలి.?
పని దొరకకపోతే పేదవాడి పరిస్థితి ఏమిటి.?
గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో వ్యవసాయ పనులు సీజన్ను బట్టి ఉంటాయి. వ్యవసాయేతర ఉపాధి కూడా అందరికీ నిరంతరం లభించదు. రోజువారీ కూలీ పనులు దొరకని రోజున ఆ కుటుంబానికి ఆదాయం ఉండదు. అప్పు చేసి కుటుంబాన్ని నడిపించాల్సిన పరిస్థితి రావచ్చు.
యువతకు తగిన ఉద్యోగాలు లభించకపోవడం, చిన్నచిన్న పనుల ద్వారా వచ్చే ఆదాయం కుటుంబ అవసరాలకు సరిపోకపోవడం వంటి సమస్యలు కూడా అనేక కుటుంబాలను ఆర్థిక ఒత్తిడికి గురిచేస్తాయి.
తెలంగాణలో నిజంగా ఏయే ప్రాంతాల్లో ఉపాధి కొరత తీవ్రంగా ఉంది.? ఎన్ని కుటుంబాలకు పనులు దొరకడం లేదు.? గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పథకం ద్వారా ఎన్ని రోజులు పని కల్పిస్తున్నారు.? కూలీలకు వేతనాలు సకాలంలో అందుతున్నాయా.?
ఈ ప్రశ్నలకు ప్రభుత్వ శాఖలు గణాంకాలతో సమాధానాలు చెప్పాలి. ప్రజల ఇబ్బందులను గుర్తించి ఉపాధి అవకాశాలను పెంచాలి.
ఆకలి కష్టాలు.. నేరాల వైపు మళ్లితే…?
పేదరికం, నిరుద్యోగం, అప్పుల భారం వంటి సమస్యలు కొందరిని తీవ్ర నిరాశకు గురిచేయవచ్చు. అయితే ఆకలి కారణంగా ప్రతి ఒక్కరూ నేరాలకు పాల్పడతారని భావించడం సరికాదు. నేరాలకు అనేక కారణాలు ఉంటాయి. పేదరికం కూడా వాటిలో ఒక సామాజిక అంశం కావచ్చు.దొంగతనాలు, మోసాలు చేసి చివరకు జైలుపాలైతే కుటుంబం మరింత సంక్షోభంలో పడుతుంది. జైలులో భోజనం దొరుకుతుందనే ఆలోచనతో నేరాలకు పాల్పడాలనే భావనను వ్యంగ్యంగా ప్రస్తావించవచ్చు. కానీ జైలు జీవితం స్వేచ్ఛను కోల్పోవడం, కుటుంబానికి దూరమవడం, భవిష్యత్తుపై ప్రభావం పడటం వంటి పరిణామాలను కలిగిస్తుంది.
అయితే సమాజం ఆలోచించాల్సిన అసలు ప్రశ్న ఏమిటంటే.. ఒక మనిషి నేరం చేయకుండానే గౌరవంగా బతకడానికి అవసరమైన ఉపాధి, ఆహారం, కనీస ఆదాయం అందుబాటులో ఉన్నాయా.? ఆకలితో ఉన్నవారిని నేరస్థులుగా చూడటం కంటే.. వారు ఆ పరిస్థితుల్లోకి ఎందుకు వెళ్లాల్సి వస్తోందో గుర్తించడం ముఖ్యం. అదే సమయంలో నేరాలకు పాల్పడకుండా చట్టబద్ధమైన మార్గాల్లో జీవించేందుకు ఉపాధి, నైపుణ్య శిక్షణ, ఆర్థిక సహాయం వంటి అవకాశాలను విస్తరించాలి.
తెలంగాణలో కరువు వచ్చిందా.?
ఉపాధి కరువైందా…?
కరువు అంటే కేవలం వర్షాలు లేకపోవడమే కాదు. ప్రజల జీవితాల్లో ఉపాధి అవకాశాలు తగ్గిపోవడం, ఆదాయం పడిపోవడం, నిత్యావసరాలు కొనలేని పరిస్థితి ఏర్పడటం కూడా ఆర్థిక సంక్షోభానికి సంకేతాలు కావచ్చు.
అయితే తెలంగాణ మొత్తం కరువు బారిన పడిందని చెప్పాలంటే వర్షపాతం, సాగునీరు, పంటల పరిస్థితి, భూగర్భజలాలు, వ్యవసాయ ఉత్పత్తి వంటి అంశాలపై అధికారిక సమాచారం అవసరం.అదే సమయంలో ఒక ప్రాంతంలో కరువు లేకపోయినా అక్కడి పేద కుటుంబాలు ఉపాధి కొరతతో ఇబ్బందులు పడవచ్చు. అందుకే వాతావరణ సంబంధిత కరువును, ఉపాధి కరువును వేర్వేరుగా పరిశీలించాలి.
ముఖ్యంగా గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో కూలీలకు పని కల్పించడం, వ్యవసాయ ఆధారిత ఉపాధిని బలోపేతం చేయడం, చిన్న పరిశ్రమలు ఏర్పాటు చేయడం, యువతకు నైపుణ్య శిక్షణ అందించడం వంటి చర్యలు అవసరం.
ప్రభుత్వాలు ఏం చేయాలి…?
పేదల ఆకలి కేకలకు పరిష్కారం చూపాలంటే ప్రకటనలు మాత్రమే సరిపోవు. క్షేత్రస్థాయిలో పరిస్థితులను పరిశీలించి, అవసరమైన చర్యలు తీసుకోవాలి.అర్హులైన ప్రతి పేద కుటుంబానికి రేషన్ సదుపాయాలు సక్రమంగా అందాలి.
- గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పనులను అవసరమైన సమయంలో అందుబాటులోకి తీసుకురావాలి.
- కూలీలకు వేతనాలు సకాలంలో చెల్లించేలా చర్యలు తీసుకోవాలి. నిరుద్యోగ యువతకు నైపుణ్య శిక్షణ, ఉపాధి అవకాశాలు కల్పించాలి.
పేద కుటుంబాలకు ఆరోగ్యం, విద్య, ఆహార భద్రత విషయంలో ప్రభుత్వ పథకాలు చేరుతున్నాయో లేదో పరిశీలించాలి.
కరువు లేదా ఉపాధి సంక్షోభం ఉన్న ప్రాంతాలను గుర్తించి ప్రత్యేక సహాయక చర్యలు చేపట్టాలి.
ముగింపు.. ఆకలి లేని తెలంగాణ సాధ్యమేనా..?
తెలంగాణ అభివృద్ధి అంటే కేవలం రహదారులు, భవనాలు, పరిశ్రమలు మాత్రమే కాదు. ప్రతి పేద కుటుంబానికి తగిన ఆహారం, ప్రతి కూలీకి పని, ప్రతి యువకుడికి ఉపాధి అవకాశం, ప్రతి కుటుంబానికి గౌరవప్రదమైన జీవితం లభించినప్పుడే అభివృద్ధికి నిజమైన అర్థం ఉంటుంది.ఒకవైపు అభివృద్ధి గురించి చర్చలు జరుగుతుంటే.. మరోవైపు రోజువారీ భోజనం కోసం ఇబ్బందులు పడుతున్న కుటుంబాలు ఉంటే, వారి సమస్యలను పరిష్కరించాల్సిన బాధ్యత ప్రభుత్వానిదే కాదు.. సమాజానిది కూడా.పేదవాడికి కావాల్సింది జాలి కాదు.. బతికే అవకాశం.ఆకలికి కావాల్సింది హామీ కాదు.. అందుబాటులో ఉండే ఆహారం.
నిరుద్యోగికి కావాల్సింది ఉపన్యాసం కాదు.. గౌరవంగా బతికే ఉపాధి.
తెలంగాణలో పేదవాడి ఇంటి పొయ్యి నిరంతరం వెలగాలంటే.. సంక్షేమం, ఉపాధి, ఆహార భద్రత ఒకదానికొకటి తోడుగా నడవాలి.
ప్రభుత్వాలు ఆలోచించాలి.. అధికారులు స్పందించాలి.. పేదల బతుకుల్లో వెలుగులు నింపాలి.